Thursday, December 4, 2008

Qiqil & Dunnel


7.45AM. TANJUNG BUNOTS. My Cousin, Aqiel or shud I kol him ‘QiQil’ (ia sendiri yang mengalar dirinya ‘QiQil’) terkatok2 pintu bilik ku pagi-pagi ahh.. katokkannya lagi mcm org basar ngatok pintu.. bisai banar bunyinya.. (terpakai ku nyamuuu..). Aku diluar pulang meliat ia mcm org banar mengatok-gatok ahh. My Fiance didalam bilik atu, mencari ipodnya. Pintu tertutup, iatah si QiQil ani berlari mengatok2. Masalahnya nda kana bukai pintu. Then QiQil cakap “Dunnel…Dunnel…”, tarus jua ku menyahut tu “bukan Dunnel.. abang Donnel”. Sekalinya dengan mulut munjungnya, dengan muka2nya bulat sebesar2 suaranya ia cakap “DUNNEL!!”, siap antak2 kakinya memarahi aku. Bohh.. marah banar ia anak ottoman ani.. I try kan ajar panggil ‘abang’ , nda pandai mahu kan panggil abang. Akhirnya udah kana bukai pintu.. wahhhh tarus tunjuknya my fiancé then ia cakap “HAHAHAHA... Dunnel!!”. Well, bukan pulang “Dunnel” saja. Even he panggil me “T”, panggil my lil sisters “Mamal” and “Datol”, panggil my lil brothers “Iqbal” and “Patrul”, panggil my older sister “Ajah”.. nada satu pun ia panggil ‘abang’ or ‘kaka’. Basar akalnya!!. Tapi part paling menyampah is bila QiQil nampak aku, tarus ia cakap “Dunnel..!!!” dengan senyumannya, dengan matanya melirik, alahhhh.. mcm menyendir orang wahhh.. catu tah usulnya tuuu.. nda kamu sakit hati kan tu??!! :(

No comments: